Her Şemsiyede Gizli Olan Tasarım Numarası

Bir şemsiyenin en önemli kısmı ilk fark ettiğiniz parlak kumaş değil; çerçeveyi açarken elinize neredeyse fark ettirmeyen küçük kayar parçadır. Çoğumuz kumaşı ve rengini hatırlarız. Nesne aslında "runner" adı verilen sade bir mekanik mafsala dayanır.

Bu yüzden yukarıdaki bir şemsiye yerleştirmesi zekice gelebilir. Turuncu daireler, tabii ki bir işlevi bir anda yerine getirir. Ancak her birini sadece bir renk lekesi yerine bir şemsiye olarak okunabilir kılan, kumaşı gerilip tanıdık bir şekle çeken gizli yapıdır.

Neden yukarıdaki turuncu daireler tasarlanmış gibi hissediliyor?

Aşağıdan bakıldığında, tekrar eden şemsiyeler düzgün bir kamu tasarımına dönüşür. Turuncu, gökyüzüne karşı keskin bir şekilde okunur. Tekrarlanan radyal çizgiler her bir şemsiyeyi basit bir diyagrama çevirir: merkez nokta, kollar, kenar, tekrar.

Onları yukarıda asmak rollerini değiştirir. Yağmurlu bir sokakta, bir şemsiye kişisel bir ekipmandır. Yukarıda, birçok şemsiye desen, ritim ve biraz kentsel espri haline gelir.

Ve yine de desen, nesnenin zaten çok özel bir geometrisi olduğu için işe yarar. Standart bir şemsiye, ortadaki bir çubuktan, dışa doğru yayılan tellere, bu telleri bir kayar runner ile bağlayan desteklere ve üstüne gerilmiş bir kumaşa sahiptir. Tasarım Müzesi'nin şemsiye terminolojisi ve birçok üretici diyagramı aynı düz parçaları kullanır çünkü nesnenin elinizin beklentisi üzerine hareket etmesini sağlayan parçalardır bunlar.

Evet, renk dikkat çeker. Ancak tekrarın tatmin edici olmasını sağlayan yapıdır. Her bir turuncu form, göz önünde duran küçük bir radyal makinedir.

Eliniz açmadan önce ne yaptığınızı fark ettiniz mi?

Bunu havada bir saniye deneyin. Standart bir manuel şemsiyeyi açmayı mime edin ve başparmağınızın direnci nerede beklediğini fark edin, sonra bırakın. Başparmak iter. Metal tıklar. Teller çeker. Kumaş yükselir. Şekil ortaya çıkar.

Bu hızlı metalik tıklama ve yumuşak kumaş sesi süsle değil, gerilim kilitlendiğinde oluşur. Runner çubuğun yukarısına kayar, destekler telleri dışarı iter ve çerçeve nihayet kontrollü gerilim altında olduğunda kumaş sabit hale gelir.

Bu, nesne içindeki küçük mafsal yürüyüşüdür. Gözünüz kumaşa gider. Eliniz daha iyisini bilir.

Gerçek işi yapan küçük parça

Onu açıkça adlandıralım. Şaft, ortadaki çubuktur. Kumaş kaplama, kumaşın kendisidir. Teller, dışa doğru yayılan uzun ince kollardır ve destekler, bu telleri runner'a bağlayan daha kısa bağlantılardır. Runner, şaft boyunca yukarı hareket eden ve çerçeveyi açık tutan halka benzeri kayar parçadır.

Bu runner'ı fark ettiğinizde, şemsiye sadece bir kumaş kubbesi olmaktan çıkar. Gerilimin koreografisi haline gelir. Elinizdeki bir küçük hareket, bağlantılı parçalardan geçer ve gevşek materyali kullanılabilir bir forma dönüştürür.

Bu mekanizma, askıya alınmış yerleştirmenin neden bu kadar net okunduğunu da açıklar. Şemsiyeler hava koşulları için kullanılmadığında bile, şekilleri stoklanmış bir hareketi ilan eder. İçlerinde saklı olan açılma hareketini neredeyse hissedebilirsiniz.

Burada dürüst bir sınır vardır. Bu açıklama, çoğu kişinin en iyi bildiği standart manuel açılan şemsiyeye uygundur ve şemsiye yerleştirmelerinin sembolik olarak yukarıda neden işe yaradığını açıklamaya yardımcı olur. Otomatik modeller ve fırtına tasarımları yaylar, hava delikleri veya güçlendirilmiş çerçeveler ekleyebilir ancak temel içgörü değişmez: gizli bir kontrol noktası tüm nesneyi düzenler.

Ama gerçekten, kanopi yıldız değil mi?

Öyle düşünmek mantıklıdır. Kanopi, şemsiyeye rengini, siluetini ve çoğu anlık cazibesini verir. Turuncu şemsiyelerden oluşan bir yerleştirmede, kanopi kesinlikle sahnedeki ilk oyuncudur.

Ancak ilk oyuncu, ana mekanizma ile aynı şey değildir. Runner, teller ve destek olmadan, kanopi sadece bekleyen bir kumaştır. Görünür güzellik, ona yayılma, gerilme ve tutma yeteneği veren daha az görünür sisteme bağlıdır.

Bu nedenle, nesne elde tatmin edici hissedilir. Tanıma, hareket form haline geldiğinde gelir. Sadece kumaş var olduğunda değil, çerçeve ona şekil verdiğinde.

Yağmurlu yürüyüşünüzde göz önünde bulundurmanız gereken küçük bir fark etme hilesi

Yukarıdaki bu şemsiyelerin hoş yanı, sizi sıradan versiyona daha iyi bir gözle geri göndermeleridir. İyi bir halka sanatı bunu yapabilir: tanıdık bir şeyi sadece daha büyük ya da parlak yapmakla kalmaz, onun mantığını size geri verir.

Bir dahaki sefere manuel bir şemsiye açtığınızda, runner'a yarım saniye bakın. Başparmağınızın nerede ittiğini, direncin nerede biriktiğini ve tıklamanın çerçevenin kilitlendiğini nerede söylediği hissedin. Bu küçük kaydırma, tüm diziyi kontrol eder.

Sonra nesne, sıradan bir şehir yürüyüşünde yeni bir niyetle hissedilir. İyi tasarım, ya yukarıda ya da tam elinizde bekleyen bu sessiz kararlarla doludur.