Önemli noktaları göster
Gün batımı sanki gökyüzüne turuncu döküyormuş gibi görünür; ama asıl büyük numara, mavinin eksiltilmesidir ve bunun nedenini bir kez gördünüz mü, her şey anlaşılması zor değil, daha kolay hâle gelir.
Bunun başlıca nedeni, fizikçilerin havanın basit bir alışkanlığına verdiği ad olan Rayleigh saçılmasıdır: Daha kısa mavi dalga boyları, daha uzun kırmızı ve turuncu dalga boylarına göre daha güçlü saçılır. Güneş tepelerdeyken gözlerinize yine bol miktarda mavi ışık ulaşır. Güneş alçaldıkça bu denge hızla değişir.
Temel mekanizma basittir: Güneş alçaldıkça, güneş ışığı atmosferin içinden daha uzun bir yol kat eder; bu da mavi dalga boylarının ışık size ulaşmadan önce doğrudan ışın demetinden saçılıp çıkması için daha fazla fırsat yaratır.
Alçaktaki güneş, ışığı atmosferin içinden daha uzun bir mesafeden geçirir.
Daha kısa mavi dalga boyları, daha uzun dalga boylarına göre doğrudan güneş ışığından daha güçlü biçimde saçılarak ayrılır.
Işın demetinde daha az mavi kaldığında, geriye kalan ışık sarıya, turuncuya ve bazen de kırmızıya kayar.
Meselenin özü budur. Alçalan güneş, uzayan yol, artan saçılma, azalan mavi, geriye kalan daha sıcak ışık. Gün batımının parıltısı büyük ölçüde bir eksiltme hikâyesidir.
İşte bu yüzden renk, günün sonuna doğru bu kadar hızlı derinleşebilir. Güneşten doğrudan gelen ışığın kısa dalga boylarının daha büyük kısmı ayıklandığı için, geriye kalan karışım sarıya, turuncuya ve bazen kırmızıya yaslanır.
NASA ile National Weather Service de gün batımı rengini temelde aynı şekilde açıklar: Güneş ışığı düşük açılarda daha fazla havanın içinden geçerken, daha kısa dalga boyları daha uzun olanlara göre daha etkili biçimde saçılıp ayrılır. Fiziğin eski adının ne olduğu, gündelik tablo kadar önemli değildir. Hava, ışığı size ulaşmadan önce eliyor.
Mavinin önce kaybolduğunu hiç fark ettiniz mi?
| Nereye baktığınız | Genellikle ne olur? | Neden? |
|---|---|---|
| Başınızın üzerindeki gökyüzü | Mavi daha uzun süre kalma eğilimindedir | O yönden size ulaşan ışık, o kadar fazla atmosfer kat etmemiştir. |
| Ufka yakın bölüm | Mavi daha erken solar | O ışık, gözlerinize ulaşmadan önce daha fazla havanın içinden geçmiştir. |
Bu akşam küçük bir deneme yapın. Aynı anda önce başınızın üstüne, sonra da ufka doğru bakın. Genellikle üstteki gökyüzü mavisini daha uzun süre korur; batan güneşe yakın alt bölüm ise maviyi önce kaybeder, çünkü oradaki ışık size ulaşmak için daha fazla atmosferden geçmiştir.
O saatte dışarıdaysanız, çoğu zaman öyle bir an gelir ki yanaklarınızda güneş ışığının son hafif sıcaklığı hâlâ dururken çevrenizdeki hava çoktan serinlemeye başlamıştır. Bedeniniz, renkleri zihniniz adlandırmadan önce değişimi fark eder. Gün batımının sadece bir manzara değil, bir geçiş gibi hissettirmesinin nedeni de biraz budur.
Böyle bakınca bilim, deneyimin arasına girmiyor. Tam tersine, onunla örtüşüyor. Gün incelip çekilirken size ulaşan ışık da adeta elden geçiriliyor; duyularınız da hem renk değişimini hem de sıcaklığın çekilişini aynı anda algılıyor.
Yine de dürüst bir karmaşıklık var. Gün batımlarının turuncu görünmesinin ana nedeni bu mavi kaybı etkisidir; ama pus, duman, kirlilik, bulutlar, toz ve nem bunu güçlendirebilir, yumuşatabilir ya da bulandırabilir. Bunlar temel neden değil, onu değiştiren etkenlerdir.
İlk adım, atmosferde uzayan yolun doğrudan güneş ışığından maviyi çekip almasıdır.
Pus, duman, kirlilik, bulutlar, toz ve nem sıcak renkleri güçlendirebilir, yumuşatabilir, yayabilir ya da bulandırabilir.
Bu yüzden bazı akşamlar altın gibi temiz görünürken bazıları bakıra çalar, pembeye döner ya da ağır bir kırmızıya bürünür. Ufacık parçacıklar ve damlacıklar, sıradan berrak havadan farklı biçimlerde ışık saçabilir; bulutların şekli de sıcak ışığı gökyüzünün daha geniş bir bölümüne yansıtıp yayabilir. Ama ilk hamle yine de atmosferdeki uzun yolun doğrudan güneş ışığından maviyi çekip almasıdır.
Bir kez neyin ortadan kaybolduğunu öğrendiğinizde, bütün sahne farklı okunur. Turuncunun sanki biri düğmeye basmış gibi ortaya çıkmasını beklemeyi bırakırsınız. Mavinin nereden geri çekildiğini izlemeye başlarsınız.
Bu da size, güneş bir dahaki sefere alçaldığında yapabileceğiniz faydalı bir şey verir: Önce ufka yakın yere bakın ve üstteki gökyüzü onu izleyene kadar mavinin önce oradan çekildiğini fark edin. Küçük bir kendi kendine kontrol gibi görünür, ama mekanizmanın akılda kalmasını sağlar.
Gün batımları biraz da bu yüzden dramatik gelir; çünkü ışığın gerçek zamanlı olarak elden geçirilişini izliyorsunuzdur. Bir de bu eksiltmeyi fark ettiniz mi, sıradan bir gün batımı bile gökyüzünden gelen küçük, kişisel bir ders gibi hissettirir.