Pankeklerinizin yoğun olması genellikle tavadan değil, kasede gerçekleşir ve bu iyi bir haber çünkü orada düzeltmek daha kolaydır. Karışımın, mayalanmanın, dinlenmenin ve ısının nasıl bir araya geldiğini gördüğünüzde, bir sonraki partiniz daha hafif ve kabarık olmaya adaydır.
Önemli noktaları göster
Kesin çözüm: Kabarık pankekler, aslında küçük gaz ceplerini korumak ve fazla gluten oluşturmamaktan ibarettir. Hamuru pürüzsüz görünene kadar karıştırmaya devam ederseniz, tava yardımı bile almadan kabarma etkisini kaybedebilirsiniz.
Evet, tavayı ısıtmak önemlidir ama aşırı karıştırılmış bir hamuru kurtaramaz. Hamur doğru ısıtılmış tavaya değdiğinde hafif bir tıslama ve belki birkaç küçük patlama sesi duymalısınız; bu, yüzeyin hazır olduğunu gösterir, hamurun sağlıklı olduğunu değil.
Onay göstergesi: Tavadan o nazik tıslama sesini alıyorsanız ancak pankekler hâlâ sıkı ve ağırsa, sorun muhtemelen pişirme öncesinde başlamıştır. Bu durumda, hamurunuzun ne kadar kalın, pürüzsüz ve ne kadar karıştırılmış olduğuna tekrar bakmanız gerekecek.
Birçok ev aşçısının kaçırdığı nokta işte burası: Pankek hamuru biraz eksik görünmelidir. Küçük topaklar genellikle bir hata değil, unun fazla işlenmediğini gösterir.
Harold McGee’nin On Food and Cooking kitabına ve King Arthur Baking tarafından kullanılan un bilimi açıklamalarına göre, un sıvıyla buluşup karıştırıldığında, gluten oluşturan proteinler bağlanmaya başlar. Daha fazla karışım daha fazla gluten gelişimine yol açar ve bu, ekmek istediğinizde çiğneyiş ve yapı sağlar ama yumuşak pankek istediğinizde daha sıkı, daha az gevrek bir doku verir. Onay göstergesi: Aşırı karıştırılmış hamur genellikle parlak ve tekdüze görünür, hafif kabarık ve hafifçe topaklı bir görünüm yerine.
Eğer hiç 'Hâlâ topaklar var diye karıştırmaya devam ettim' diye düşündüyseniz, hiç de yalnız değilsiniz. Pankek hamuru bu içgüdüyü cezalandırır. Amaç pürüzsüzlük değil; amacınız, unu nemlendirmek ve malzemeleri birleştirmektir.
Kasede ne olduğuna dikkat edin. Her ekstra vuruş, o gluten iplikçiklerini biraz daha hizalar ve güçlendirir, bir yandan da yeni çırpılmış havayı yok eder. Onay göstergesi: Bir kaşık kaldırdığınızda, iyi hamur kalın şeritler halinde düşmelidir, tek bir katı topak şeklinde değil.
Burada bir an durup bakın. Şeritler halinde düşen hamurda hâlâ biraz hareket vardır; topaklar halinde dökülen hamur genellikle çok kalın, fazla karıştırılmış ya da her ikisi birden olduğunu işaret eder. O şeritli hamur tavaya ulaştığında, o nazik tıslama sesini duyarsınız, kendi kendine biraz yayılır ve yüzey gevşemeye başlar, yapışıyormuş gibi durmaz.
Aha anı basittir: Topaklar hata belirtisi değildir. Küçük topaklar, zamanında durduğunuzun kanıtı olabilir.
Hiç lokanta pankeklerinin, daha kalın görünse bile, neden daha hafif olduğunu merak ettiniz mi?
Bu genellikle sadece kalınlığın onları kabarık yapmasından dolayı değildir. Daha kalın bir hamur, mayalama aktifse, un nazikçe işlenmişse ve hamur hiçbir zaman tavaya ulaşmadan önce havasız bırakılmamışsa hâlâ hafif pişebilir. Onay göstergesi: Hâlâ havadar görünen kalın bir hamur, kısa bir dinlenmenin ardından minik hava kabarcıkları veya hafifçe kabarmış bir görünüm gösterir; ölü-ağır bir hamur ise yoğun ve düz görünür.
Kimyasal mayalanma yapılan kaldırmayı sağlar. Kabartma tozu, nemlendirildiğinde ve çift etkili olanlar tekrar ısıtıldığında karbondioksit gazı oluşturan, soda ve asitler içerir; bu gaz genleşir ve hamurun yükselmesine yardımcı olur. Bu temel mekanizma, McGee ve test mutfakları ile malzeme üreticilerinden elde edilen pişirme referansları tarafından açıklanmıştır.
Onay göstergesi: Karıştırdıktan ve kısa bir beklemeden sonra hamurda en azından bazı kabarcıkların oluştuğunu görmelisiniz ve pişirme sırasında ilk tarafı çevirmeden önce yüzeyi üzerinde kabarcıkların patladığını görmelisiniz. İlk taraf neredeyse hiç kabarcık oluşmadan sertleşirse, mayalanmanız zayıf olabilir, hamurunuz çok sıkı olabilir veya sıcaklığınız yanlış olabilir.
Tazelik, insanların düşündüğünden daha fazla önemlidir. Kabartma tozu, açıldıktan sonra zamanla güç kaybeder, özellikle nemli mutfaklarda ve birçok üretici ve test mutfağı, en iyi performansı sağlamak için düzenli olarak değiştirilmesini önerir. Sizinki uzun süredir açıksa ve pankekleriniz son zamanlarda düzse, bu sizin hayal gücünüz değildir.
Dürüst bir kalibrasyon çizgisi: Bu, her pankek sorununu çözmeyecek çünkü eski kabartma tozu, yanlış tava ısısı veya muz, yulaf, ıslak meyveler gibi çok ağır ilaveler hâlâ hamuru ağırlaştırabilir. Ama sıradan hafta sonu pankeklerinde, yoğun doku çoğu zaman aşırı karıştırma, zayıf kaldırma veya iyi genişlemesi için çok kalın hamura dayanır.
Kendinize üç net soru sorun. Hamur kalın bir topak halinde mi döküldü, şeritler halinde mi? Tamamen pürüzsüz hale gelene kadar karıştırdınız mı? İlk taraf çok az kabarcık oluşmadan önce mi pişti?
Bu sorulardan en az ikisine "evet" yanıtı verdiyseniz, sorununuzu muhtemelen bulmuşsunuzdur. Çözüm, sihirli bir tarif aramaktan daha çok, hamuru kendi kaldırma kapasitesini koruyacak kadar hassas bir şekilde işlemekte yatar.
Cook’s Illustrated ve Serious Eats, bu aynı mutfak gerçeğinin versiyonlarını vurgulamıştır: Pankek yumuşaklığı, gluten gelişimini sınırlamak ve mayalanma sayesinde genişlemeyi korumaya dayanır. Ev mutfakları farklılık gösterir, bu yüzden un markası, ölçüm tarzı, nem ve tava davranışlarından dolayı her zaman bazı belirsizlikler vardır ama kalıp her partide geçerlidir. Onay göstergesi: Doğru yaptığınızda, pankekler kenarlarında biraz daha kalın görünür ve nemli ve sıkışık hissettirmek yerine üzerine bastığınızda hafifçe geri döner.
1. Ölçümlerinizi hafifçe yapın. Eğer unu sertçe döküp bardağa sıkıştırırsanız, kazara hamuru çok sert hale getirebilirsiniz. Onay göstergesi: Yeterince nemlendirilmiş hamur, kaşıktan geniş bir şerit halinde akar, hamur gibi asılı kalmaz.
2. Kuru malzemeleri iyice çırpın, ardından ıslak olanları ekleyin. Bu, kabartma tozunu ve tuzu daha eşit bir şekilde dağıtır, böylece daha sonra daha az acil karıştırma yapmanız gerekecektir. Onay göstergesi: Islak kuruya karıştığında, kuru cepleri gidermek için daha az darbe gerekecektir.
3. Nazikçe birleştirin ve küçük çizgiler ve küçük topaklar kalana kadar durun. Bu kısım, pankekler daha hafif çıkana kadar yanlış hissedilir. Onay göstergesi: Hamur hafifçe çukurlu görünmelidir, parlak pürüzsüz değil.
4. Hamuru kısa bir süre, yaklaşık 5 ila 10 dakika dinlendirin. Bu, unun nemlenmesi için zaman verir ve daha fazla karıştırmadan bazı kabarcıkların oluşmasını sağlar. Onay göstergesi: Dinlenmeden sonra, hamur genellikle biraz daha kabarık ve biraz daha gevşemiş görünür.
5. Sabit orta ısıda pişirin, aceleci yüksek ateşte değil. Dış kısım çok hızlı sertleşmeden önce iç kısmın genişlemesi için yeterli zaman isteyin. Onay göstergesi: İlk tarafın yüzeyi boyunca kabarcıklar oluşmalıdır ve iç yüzeye kaldırma gelmeden önce çok koyu hale gelmeden altın rengi almalıdır.
Kötü pankek aşçısı denenlerin çoğu, dikkatli olmaya çalışan aşırı karıştırıcılardır. Bunun için utanılacak bir şey yok. Pankek hamuru mükemmelleşmek istiyormuş gibi görünse de aslında biraz kendi haline bırakılmak ister.
Bir sonraki partinizde, küçük topaklar gördüğünüzde karıştırmayı bırakın, kabartma tozunuzun nispeten taze olduğundan emin olun ve hamur tavayla buluşmadan önce kısa bir dinlenme süresi verin. Ardından, tavaya indiğinde o nazik tıslama sesini dinleyin ve çevirmeden önceki kabarcıkları izleyin.
Kasede yapılan bu tek değişiklik, çoğu zaman ağır bir kahvaltı ile kesildiğinde hafif hissettiren pankekler arasındaki farktır.